Twee pyramidevormen

 

Cia, bastardo!

The man who screwed an entire country.

Daar gaat ie...

Zal tijd worden. De vraag is wat/wie er voor in de plaats komt, maar zal voor de Libiërs altijd een verbetering zijn.

Zelfmoordnijntjes

“Watership Down for the deeply sick – Very worrying if you’re the author’s mother”, zo stond er te lezen op de omslag van ‘The Book of Bunny Suicides’, het cartoonboekje dat in 2003 verscheen.

Het bleek een zelfverzonnen reclameslogan die scenarioschrijver/tekenaar Andy Riley bepaald geen windeieren heeft gelegd. Vorig jaar verscheen de vierde aflevering van zijn cartoonreeks en inmiddels kent Riley een schare toegewijde fans, maar ook critici die zijn tekeningen smakeloos, of in het gunstigste geval superflauw vinden. Ja, ook humor blijft een kwestie van smaak…

Creatieve zelfmoord
Alle tekeningen in de reeks Bunny Suicides worden bevolkt door één of meer konijntjes die maar één ding voor ogen hebben: op een zo creatief mogelijke manier een eind aan hun leven maken. Ze springen trampoline onder de draaiende rotorbladen van een helikopter, springen op de rug van een Japanse soldaat die harakiri pleegt of werpen een boomerang weg waar een ontgrendelde handgranaat aan vastgebonden zit – dat soort werk.

Internationale controverse
In China werd Riley’s eersteling verboden toen enkele tieners zich geïnspireerd voelden tot zelfmoordpogingen en een Amerikaanse moeder riep in 2008 nog vruchteloos op tot een verbod annex verbranding van het boek. Wat simpele tekeningetjes zoal niet teweeg kunnen brengen!

Overigens is ook de Bunny-uitgeverij niet blij met de wereldwijde populariteit, want via blogs en Google Images zijn zo ongeveer alle tekeningen uit de serie zonder aanschafkosten te bekijken.

Ik beken: ik heb om het merendeel hardop zitten gniffelen. Dan maar ‘deeply sick’…

't Is weer paddestoelentijd

En ik maar denken dat we hier te maken hadden met de Boletus Proletus. Tja, het zijn verwarrende tijden...

(meer fraaie cartoons hiero)

Ondertussen in Den Haag

PVC: als het eenmaal gesmolten is, krijg je het nooit meer in zijn oorspronkelijke vorm terug.

The morning after

Breaking news
Balkenende pleegt staatsgreep.

Road to nowhere

Nou allemaal veel sterkte & wijsheid vandaag.
En voor de komende jaren.

Wakostanoe?

Sfeerschets. Koninginnedag begint net na middernacht met de eerste stortregenbui sinds weken. Mevrouw Q ligt vroeg te bedde, omdat om half 5 de wekker afgaat. Vroeg uit de veren in de hoop op de Vlissingse vrijmarkt een leuk bedrag aan euri’s bij te verdienen.

Ik neem aan dat Beatrix ook al slaapt en vraag me af: zou ze dromen over haar bezoek aan Middelburg over een paar uur, zou ze er nog zin in hebben na vorig jaar, ligt haar hoed al klaar?

Grootste vraag: zou ze enig idee hebben wat haar bezoek teweeg brengt in een gemiddelde provinciehoofstad? En zou ze enig idee hebben wat het kost?

Wilders goes international

Een dag na De Grote Wilders Show ga ik verder niet teveel woorden vuilmaken aan deze rare relnicht. Alle zorgvuldig geplande media-aandacht levert ‘m alleen maar stemmenwinst op. Everybody loves an underdog, zelfs al heeft ie zo’n hoofd.

Natuurlijk is het een vreemde zaak dat een Europees staatsburger uit voorzorg de toegang tot een ander Europees land ontzegd wordt, maar van mij hadden ze ’m in de Tower mogen opbergen en daarna de sleutel in de Thames gooien.

Overigens wilde Wilders een paar weken terug nog dat de omstreden prediker Khalid Yasin de toegang tot Nederland zou worden ontzegd. Vrijheid van meningsuiting, ja, ja…

Nee, dit blogpostje is vooral bedoeld om de site te tippen van een van mijn favoriete politieke cartoonisten: Tom Janssen. Die man zegt in één simpele tekening meer zinnigs dan de continue woorddiarree van Wilders.

Back to reality

Obama’s inauguratiespeech voldeed niet helemaal aan de (te) hoog gespannen verwachtingen. Toch was het een indrukwekkend feestje gisteren, maar dat mag ook wel met een budget van $ 170 miljoen.

En nu aan de slag met puinruimen en de boel weer op koers krijgen. Hoop dat de wereld een kater bespaard blijft, maar erger dan de afgelopen acht jaar kan het natuurlijk niet worden.

Bush, the Final Days

Tijdens een bezoek aan Bagdad kreeg Sjors Dobbeljoe deze week als afscheidscadeau twee schoenen naar z’n hoofd geslingerd door een woedende Iraakse journalist. Helaas miste het schoeisel rakelings doel (great reflexes George!), maar het gebeuren leverde al snel een stoot fijne staaltjes internethuisvlijt op. Plus op de valreep van 2008 ook nog een nieuw woord: ’haatschoen’.

De nasleep
De journalist in kwestie is inmiddels door een Libische liefdadigheidsorganisatie onderscheiden voor heldenmoed, virtueel schoenengooien is momenteel de grote hit op internet en het Iraakse schoenmerk Alaa Hadda beleeft booming orders.

Profetisch beeld

Voor zover ik weet, is er tussen alle eindejaarsstemrondes geen verkiezing van de Cartoon van 2008. Bovenstaand plaatje zou daarvoor wat mij betreft zeker in aanmerking komen.

Verscheen al in januari en heeft 11 maanden na dato helaas nog nix aan actualiteitswaarde ingeboet.

Long time comin'

Bye bye Bush!

Meer Joep Bertrams cartoons hiero.