Na een paar weken is het wel eens tijd voor een levensteken via mijn Q-Blog. Zeker voor de paar mensen die dit medium nog als mijn enige digitale uitingsvorm checken (dag Cis).
Ja,er zit een beetje het klad in dit blog, en dat heeft zo zijn redenen. Allereerst ben ik zowel privé en op mijn werk actief met andere sociale media als Twitter en Facebook en daar lijden sommige zaken weer onder.
Verder -buitenom de hectiek van mijn werk- de laatste tijd vooral bezig geweest met de voorbereidingen van een grote huiskamerverbouwing die momenteel gaande is.
In transitHebben ons onttakelde huis tijdelijk verlaten en bivakkeren nu voor drie weken in een blokhut midden in een klein bos, op slechts een paar minuten fietsen van woning en werk. Er zijn slechtere noodverblijven denkbaar, zeker nu afgelopen weekend de herfst zich van zijn zonnigste kant liet zien.
Hoewel ons over een week de forse taak wacht om onze hele benedenverdieping opnieuw te schilderen en in te richten, overviel ons de laatste paar dagen een beetje een vakantiegevoel.
Het was dan ook onvervalst kicken op onze veranda in de knetterende herfstzon, met af & toe een overvliegende wolk vogels die cirkelend hun proefrondjes draaiden voor de wintertrek.
Muziek & vogeltjes
Hou me vooral onledig met het lezen van diverse muziektijdschriften en het downloaden van de daarin besproken cd’s. De meest verrassende dingen stromen hier mijn laptop binnen in een razend tempo, want onze blokhut staat vlakbij een zendmast.
Tussen de vogelgeluiden klinkt uit onze blokhut muziek die de stilte vaak perfect completeert: de bedoeïnen blues van Tinariwen, de speeldoospianopop van Agnes Obel en een verlaat ontdekte electrosfeer-cd van Boards of Canada.
Kortom, ik zit in een overgangsfase. Als dit blog weer een beetje op gang komt, dan zal dat pas over een tijdje zijn wanneer de boel weer op orde is en de internetverbinding het thuis weer doet.
