Moss again

Heb maar een deel van hun echt concert bewust meegemaakt, maar Moss bood mij –zoals ik al verwachtte- het absolute topmoment van het zonnige Bevrijdingsfestival 2011.

Hun song ‘The Comfort’ (zie vorige blogpostje) krijg ik al maanden niet uit mijn kop en ook ‘I like the chemistry' is zo’n soundtrack voor een zonnige dag als vandaag. Maar hun cd 'Never be scared' biedt nog veel meer moois en aanstekelijks.

De volgende cd, die ze deels(?) ergens in Zeeland aan het opnemen zijn, verschijnt dit najaar. Dat doet je bij wijze van spreken al verlangen naar de herfst.

Reasons to be cheerful

Mijn plan is vandaag het grootste deel van de dag door te brengen op het Bevrijdingsfestival, in gezelschap van mijn fotocamera en mijn Twittermbobiel.

Leuk programma met als personal favorites: The Hype, Antwerp Gypsy Ska Orkestra en Moss.

Vooral naar het laatste bandje ben ik zeer benieuwd. Hun laatste cd ‘Never be scared/Don’t be a hero’ vind ik nog steeds subliem en heeft mij al veel luisterplezier (en de nodige luchtgitaarmomenten) bezorgd.

De weersvoorspelling voor bevrijdingsdag is gelukkig beter dan voorgaande jaren. Kortom, ik heb er zin in.

God twittert

Nu ik mij sinds kort in Twitterland begeef, sta ik er versteld van hoeveel mensen er aan het tweeten zijn. Jan & Alleman, ja zelfs de Almachtige Vader heeft een Twitter account, maar al 5 maanden nix getweet.
Heb 'M zojuist even een berichtje gestuurd om te vragen of alles wel goed met Hem gaat. Tot nu toe geen reactie; ik vrees het ergste.

En dat terwijl hij in den beginne toch behoorlijk actief was:

Day One
Let there B-lite. OMG! Or shld I say Oh Me! It’s so much easier 2-C now. WTF was I thinking B4? Spent the rest of the day dividing lite from drkness. It is good.

Day Two
Made a firmament (sort of a dome thing) to divide the waters under firmament from the waters above. Assigned firmament the file name [heaven]. +<:-)

Day Three
Gathered waters and let dry land appear. Dry land tagged [earth], waters tagged . Uploaded grass and herb-yielding seed into [earth] folder. GR8!

Day Four
More lighting wk. Installed 1 great lite to rule day [sun] & lesser lite to rule night [moon]. Beta tested them & everything seems to work. It is gd.

Day Five
Bushed from tweaking fish & fowl files. They wouldn’t be fruitful and multiply until I found it’s a simple [duplicate] command. >:-? Thank Me It’s Friday.

Day Six
Created 2 humans, file names [adam] and [eve]. At last – I now have 2 Twitter followers! Tweeting just to myself is sooo Day One. LOL!

Day Seven
[no tweets]

Self promo

Op mijn to-do-list: T-shirt laten maken met bovenstaande QR-code en rondlopen als mijn eigen reclamebord.

En dan maar hopen dat een smartphonebezitter er een foto van neemt.

Rare jongens, die Amerikanen

OK, je killt de most wanted man on earth die je al een decennium lang zoekt, mietert zonder trotse fotoverslaggeving zijn overblijfselen in zee en gaat dan via DNA-onderzoek uitvogelen of ie het echt wel was?!

Very strange.

Kopje onder in de sociale media

Het zal weinig mensen opvallen, maar in de rechterkolom zijn recent twee minibannertjes toegevoegd die linken naar twee nieuwe sociale media uitingen waarop ik sinds kort actief ben: Facebook en Twitter.

Tovermiddel?
Had daar nou niet direct een grote persoonlijke behoefte aan, maar heeft meer met mijn werk te maken. Daar –en waar niet?- worden sociale media als het grote tovermiddel gezien om nieuw publiek te bereiken.
Om goed beslagen ten ijs te komen in die aanzwellende discussie daarom besloten het zelf actief uit te proberen en zo de pros en cons beter te kunnen beargumenteren.

Homo ludens digitalis
Sinds vorige week piept & plingt mijn smartphone regelmatig wanneer er weer verse tweets zijn gearriveerd van de twitteraars die ik volg. En dat zijn er bewust niet al te veel om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden
Om dezelfde reden ga ik net zo min op zoek naar zoveel mogelijk digitale Facebookvrienden. Het merendeel van mijn kleine vriendenkring gebruikt sowieso nauwelijks sociale media en op een waslijst van digitale, zijdelingse bekenden zit ik niet echt te wachten. Ook met een klein lijstje wordt snel duidelijk hoe die online platforms werken en wat je allemaal mee kunt doen.

Micro bloggen
En zo ga ik momenteel bijna kopje onder in de hedendaagse digitale wereld. Want niet alleen privé ben ik nu sociaal actief op diverse nieuwe media, zo ook op mijn werk waar ik o.a. ons Biebblog en een Flickr-site bijhoud.
Vooral Twitter vind ik wel een grappig micro blogging medium. Leuk om heel snel via je telefoon een gedachte de ether in te gooien. Maar voor de minder vluchtige berichten zal ik toch altijd wel dit ouderwetse weblog blijven gebruiken, vermoed ik zo.

O ja, hoewel het eigenlijk not done is, heb ik op mijn Facebook pagina en op mijn Twitter account niet mijn volledige naam ingevuld (ook ‘Toon mijn geslacht in mijn profiel’ niet aangevinkt - vond ik wat ver gaan). Ik hoef namelijk niet zo nodig door iedereen gevonden te worden; mij volgen moet wel een beetje exclusief blijven.

Verlaat eerbetoon

’t Is natuurlijk een regelrechte schande, maar bij weinig mensen zal een belletje gaan rinkelen bij de naam Harry Nilsson. Behalve –mag ik toch hopen- bij de zichzelf serieus nemende muziekliefhebber die ook hoort te weten dat deze Amerikaanse singer/songwriter zelfs nog meermaals persoonlijk gepromoot werd door niemand minder dan Lennon en McCartney.

De man had in de 60-er en 70-er jaren ook ettelijke hits, maar toch is zijn naam bij het grote publiek weggezakt in het moeras der vergetelheid. En dat is jammer, want de Nilsson heeft een trits prachtige en zeer in het gehoor liggende, klassieke songs geschreven en een hele zwik albums gemaakt.

Hogeschoolzangkunst en zelfvernietigingsdrang
Vooral zijn vroege LP’s waren harmonieuze popwondertjes van arrangeer- en vooral hogeschool zangkunst. In de jaren ’70 werden zijn platen wisselvalliger en chaotischer, alsook zijn privéleven. Oorzaken: alcohol, dope en het zeer trouwe gezelschap van beroemde mededrinkebroers als Ringo Starr en John Lennon.
Tijdens Lennon’s beroemde, anderhalf jaar durende lost weekend gingen beide vrienden zelfs compleet op auto destruct, hetgeen een zware tol trok op Harry’s zangstem, gezondheid en carriėre.

Godsgeschenk in docuvorm
Afgezien van wat matige YouTube filmpjes (hoewel, deze vond ik toch wel errug leuk) leek er weinig beeldmateriaal van Nilsson te bestaan. Niet zo vreemd, want de man weigerde te touren en op te treden voor groot publiek. Daarom is de pas door mij ontdekte documentaire ‘Who is Harry Nilsson and why is everybody talking about him?´ een onverwacht cadeau, zeg maar gerust een godsgeschenk voor de liefhebber.
Wan hoewel ik veel van Nilsson’s songs ken, bezit en koester, had ik nog nooit eerder bewegend beeld van hem gezien, laat staan live-optredens. En wat wist ik verder echt eigenlijk over de man zelf, zijn leven en zijn achtergronden?

Dat wordt allemaal uit de doeken gedaan in deze zeer complete rock-doc vol tv-optredens, home movies, promotiefilmpjes en interviews met een onvoorstelbare reeks vrienden en collega-grootheden waaronder Randy Newman, Brian Wilson en Van Dyke Parks. Maar ook Harry zelf, zijn kinderen en zijn vrouwen komen uitgebreid en openhartig aan het woord.

Het resultaat is een liefdevol portret van een vergeten legende en een welverdiend postuum eerbetoon. De volgende logische stap lijkt me inductie in de Rock & Roll Hall of Fame. Ook een schande trouwens dat dat nog lang niet gebeurd is!