Hersenscheten & multitasking

Toeval bestaat niet. Ben je net aan een nieuw weblog begonnen en dan staat er in je eigen regionale krant een groot artikel onder de fraaie kop ‘Iedere hersenscheet op het internet’.

Daarin zet de Provinciale Zeeuwse Courants zoveel jaar na de eerste grote blog hausse nog eens ten overvloede de verschillende soorten weblogs op een rijtje: van lifelog tot linkdump, van shocklog tot reisblog.

Passie en vasthoudendheid
Essentie van het artikel is dat bijna niemand die enthousiast aan een weblog begint dat op de lange termijn volhoudt. “Passie en vasthoudendheid” zijn volgens een van de geciteerde experts de sleutelwoorden voor een lang blogleven. Mag ik daar uit eigen ervaring ook de niet onbelangrijke factor Tijd aan toevoegen?

Want zelfs al zou ik het ambiëren om van iedere brain fart een blog postje te maken, ik zou er niet aan toekomen. Ik heb namelijk ook nog wel andere dingen te doen.

Modern multitasken
Zoals daar o.a. zijn: het labellen & ordenen van mijn immer uitdijende muziekcollectie, het scannen & retoucheren van oude jeugdfoto’s t.b.v. mijn Flickrsite, het ontdekken van de zojuist geinstalleerde Adobe Master Collection CS3 (de multimediale Doos van Pandora), het oplossen van ettelijke cryptogrammen en het bekijken & beluisteren van een niet onaanzienlijke stapel nieuwe DVD’s en CD’s. En dan wil ik ook op z’n tijd nog wel eens een boek lezen.
Niet zo verwonderlijk dat door al dit multitasken mijn hersenprocessor soms oververhit raakt.

O ja, er moet ook nodig nog gesnoeid worden om ons tuintje winterklaar te maken. Bovendien moet ik nu ook snel eens gaan onderzoeken of we in februari nog op wintervakantie gaan, en waar naar toe – Goa of Sri Lanka? Het liefst zou ik eigenlijk onder mijn dekbed kruipen om er na een winterslaap van een half jaar in de lente weer onder vandaan te herrijzen.

Nee, verwacht hier dus vooral geen overvloed aan nodeloze hersenscheten. Af & toe een blogpoepje, als ik er tijd voor heb…

Huishoudelijke mededeling

Het zal oplettende lezertjes niet ontgaan zijn: Son of Q-Blog is sinds kort aan het experimenteren met afspeelbare muziekjes. Wie Quicktime op de pc geïnstalleerd heeft staan, komt onder sommige blogpostjes een mini-spelertje tegen waarmee een MP3-tje kan worden beluisterd.

De MP3tjes in kwestie worden opgehaald vanaf een andere server, dus het kan soms even duren voordat ze afspeelbaar zijn. Hangt van de Internetverbinding af. Neem ondertussen gewoon de tijd om het bijbehorende tekstje te lezen en klik daarna pas op play.

Hoe meer muziekjes ik op dit blog plaats, hoe trager het door het ophalen van de MP3tjes zal worden. Betekent dus dat ik daar selectief mee om moet gaan en dat ik in de toekomst sommige wellicht weer zal verwijderen.

In de tussentijd veel luisterplezier gewenscht!

Mashen & Mixen

Begin deze week was de slotmanifestatie van 23 Dingen, de bibliotheektraining rond Web 2.0 waaraan ik (en vele collega’s met mij) sinds april hebben deelgenomen. Eén van de inmiddels meest ingeburgerde Web 2.0 ontwikkelingen bleef echter buiten de picture: mashups.

Combi info
Mashups zijn internetapplicaties die nieuwe informatie genereren door gegevens van minstens twee externe internetbronnen aan elkaar te koppelen. Goed voorbeeld is de combinatie van data uit de geografische kaartendienst Google Maps met gegevens uit allerlei mogelijke andere databases zoals bijvoorbeeld politierapporten of huizenadvertenties.
Zo kun je bijvoorbeeld ook letterlijk in kaart brengen welke Nederlandse bibliotheken inmiddels met 23 Dingen bezig zijn of waren.

Muzikale mashups
Ik kende de term mashup al eerder in een andere context. Toen ik in 2001 voor het eerst begon te bloggen, ontdekte ik tijdens mijn grote ontdekkingsreis op het Internet het toen nog prille fenomeen muziekmashups, tegenwoordig ook wel aangeduid als ‘bastard pop’.
En dat werkte destijds al en nu nog steeds volgens hetzelfde principe: het over elkaar heen leggen van in dit geval twee (of meer) songs, zodat iets totaal nieuws ontstaat. Want de Engelse term ‘mash’ betekent niets meer dan ‘mengen’ of zo u wilt ‘door elkaar klutsen’.

Luister hieronder naar Party Ben’s ‘Every car you chase’ door The Snow Police, de perfecte samensmelting van Snow Patrol’s ‘Chasing cars’ en ‘Every breath you take’ van The Police.


Een van de pioniers in die sector was Engelsman Mark Vidler die zijn mashup van Blondie’s ‘Rapture’ met ‘Riders on the storm’ van The Doors later zelfs bekroond zag als officiële single release ter gelegenheid van een Best of Blondie cd.

Van underground naar mainstream
Wat zes-zeven jaar geleden nog een ondergronds muziekgebeuren was, is inmiddels een mainstream verschijnsel geworden, zeker toen het door MTV bovengronds werd gehaald. Er is inmiddels een stortvloed aan mashup blogs, podcasts en ook video mashups verschenen. En in sommige steden vinden regelmatig club nights plaats waar DJ’s hun mashes live voor het publiek mixen.

Toch hebben door voor de hand liggende juridische zaken als muziekrechten nog maar heel weinig mashups officieel het licht gezien. Het merendeel is nog steeds uitsluitend in de schemerzone van Internet te vinden. Hier bijvoorbeeld en hiero. Met een beetje googelen (download mp3 mashup) zijn er zat MP’s te vinden die een leuke aanvulling kunnen zijn op je reguliere muziekcollectie.

I love Juno

Ik beken: ik val sinds kort op 16-jarige meisjes.

Voordat ik als oudere man de zedenpolitie op m’n dak krijg, wil ik dit graag even nader nuanceren. Eigenlijk klopt de meervoudsvorm al niet, want ik val maar op één meisje uit die leeftijdscategorie: de Amerikaanse scholiere Juno, in de gelijknamige filmhit trefzeker & naturel neergezet door het -overigens 20-jarige- filmtalent Ellen Page.

Vlekkeloos
‘Juno’ (recensie & trailer hiero) is een even charmante als hilarische highschool comedy over een tienermeisje dat ongepland zwanger wordt, voorzien van een uitstekend script, een vlekkeloze cast en een sympathieke soundtrack.

Ellen Page als Juno is cute rebels, op een onvolwassen manier volwassen, down to earth, eigenzinnig en behept met een aanstekelijk gevoel voor humor.

Tegendraads & levensecht
Wat net zo makkelijk zou kunnen uitdraaien op een belegen tienerkomedie met moralistisch einde wordt onder regie van Jason Reitman (wiens debuut 'Thank You For Smoking' ook al prettig tegendraads was) een warme kijkervaring vol verrassingen en levensechte personages.

Het bekt allemaal even lekker, de one-liners vliegen je rond de oren, de levenslust spat er vanaf en nergens gaat de film over de top.

‘Juno’ is de ultieme good time movie, en als ze zo gemaakt worden is daar niets op tegen.

Evolutie in sneltreinvaart

Door drukte kwam ik er even niet echt aan toe, maar eindelijk heb ik het uit: het verpletterende boek ‘Godverdomse dagen op een godverdomse bol’ van Dimitri Verhulst.

Een razende vertelling –zonder plot, zonder hoofdpersonages, zonder namen of jaartallen- over de wordingsgeschiedenis van de mensheid, waar de research tussen de regels doordruipt.

Verwacht geen Geert Mak, maar eerder een soort Céline meets Kerouac in België. Donker & vol vaart dus, met prachtig beeldend en nadrukkelijk Vlaams taalgebruik, regelmatig verluchtigd met cynische humor.

Boek wat je eigenlijk in 1 ruk moet uitlezen met een amfetaminepil in je systeem. Nog beter: uitgeven als luisterboek, voorgelezen door de schrijver zelf. Maar dat mag ook Jan Decleir zijn.

Verplichte kost in deze duistere tijden!

---------------------------------------------
Update
In bovenstaand postje nog maar koud de wens uitgesproken dat dit als luisterboek dient te verschijnen en ik kom ‘m als zodanig tegen in de betere boekhandel. Natuurlijk gelijk aangeschaft. Vijf cd’s met dik vijf uur luistergenoegen voor nog geen 19 euri.
Gingen al mijn wensen maar zo snel in vervulling…

Vleeskaart

Tegenwoordig kunnen gortdroge onderzoeksdata ook à la web 2.0 gepresenteerd worden.

Twee Amerikaanse kunstenaars, gespecialiseerd in ‘data visualisering’, onderzochten welke menselijke lichaamsdelen per muziekstijl het meest bezongen worden. Het nut ervan ontgaat me, maar het is wel een geinige manier van presenteren. In ieder geval wordt je niet verveeld met saaie staaf- of taartpuntdiagrammen.

Het muziekgenre Country komt -niet echt verrassend- nog het zedigst uit de bus. Het wekt natuurlijk ook geen verwondering dat de maddefokkers van de Hiphop het hoogst scoren in de onderste lichaamsregionen.

Nedervleesjes
Wie doet er trouwens eens een dergelijk vleesonderzoek in de geschiedenis van de 50-jarige Nederpop?
Son of Q-Blog geeft alvast een voorzetje: De Neus (Herman van Veen), Als het gras twee kontjes hoog is (Hydra), Je loopt je l*l achterna (Doe Maar), Met je poes in de Playboy (Luie Hond), Bloedend Hart (De Dijk), Poep in je hoofd (De Raggende Manne), Twee reebruine ogen (De Selvera’s) en K*marokkanen (Raymzter).

Iemand nog aanvullingen? Gebruik het reactieknoppie.

Terug uit het klooster

Zoals nog in mijn vorige blog aangekondigd, togen wij gisteren naar het voormalige klooster De Roepaen bij Milsbeek voor het concert van Firewater.

Het weer viel tegen (grijze herfstdeken), net als de publieksopkomst (30 man). Toch maakte het concert alles goed. De zes man sterke band speelde in een intiem vestzaktheatertje een gedreven & swingende set met naast zanger Tod E glansrollen voor een scheurende trombonist en een Pakistaanse trommelaar die opzwepende bhangra ritmes van het podiumpje liet rollen.

Het had iets van een privéhuis kamerconcert. Zaterdagavond swingden wij nog in de huiskamer van Huize Q op hun muziek, nu stonden ze in wat ooit de keuken van het klooster was live voor onze neuzen. Gogo girl Marianne greep haar kans en danste opnieuw de planken uit de vloer.

Iedereen die er niet was, heeft iets heel leuks & bijzonders gemist.