Historisch ijkmoment

De landing van de eerste mens op de maan, de val van de Berlijnse muur, de afschaffing van de apartheid in Zuid-Afrika, de aanslagen van 9/11, het zijn slechts een paar van de grote wereldmomenten die ik tijdens mijn leven zeer bewust heb meegemaakt.

Daar kan sinds vandaag de verkiezing van de eerste zwarte president van Amerika aan worden toegevoegd. Een unicum voor een land waar vier decennia geleden in veel staten rassenscheiding nog gemeengoed was. Onbegrijpelijk & jammer dat Barack niet Hillary Clinton als running mate heeft gekozen, dan hadden de VS nu ook de eerste vrouwelijke vice-president gehad.

Obama is voor veel Amerikanen (en ook Europeanen) het vleesgeworden symbool van hoop op verandering na acht jaar Bush-ellende. Een charismatische man met een bijna messiaanse uitstraling die de wereld wil veranderen, daar loopt het –zo leert de geschiedenis- helaas vaak slecht mee af. Zeker in de USA waar de National Rifle Association (“support gun rights, vote McCain”) een politieke macht van betekenis is.

Kortom, hopen dat de euforische droom niet vroegtijdig uiteenspat.

Even Apeldoorn bellen…

Veelvuldige STER-blokken ervaar ik met name op de commerciële zenders als irritante programmakillers. Maar echt fraaie, inventief gemaakte reclamespots, daar kan ik wel een avond lang naar kijken.

Kwam dus mooi uit dat gisteren Commercials by the Sea in de Zeelandnetstudio’s te Kamperland (by the Sea?) een avondvullend programma bood van ’s werelds beste reclamefilms, met o.a. nominaties van het gezaghebbende reclamefestival van Cannes. Personal favorite: de HBO-promo ‘Surprise’.

De avond werd gekenmerkt door een zekere knulligheid. Haperende presentaties, films op groot scherm vertonen in YouTube kwaliteit? Dat verwacht je toch niet direct in het hi-tech zenuwcentrum van onze regionale Internetprovider.

Maximaal fun moment: voordat een dame van Centraal Beheer Achmea een bezienswaardige multimedia lezing gaf over 25 jaar spraakmakende commercials, verzakte plots het bovenste deel van de publiekstribune.

Briljante timing: de slogan ‘Even Apeldoorn bellen’ zit weer voor jaren geramd in ons collectief geheugen!

To blog or not

“Dus jij bent na je bibliotheek blog nu een muziek- en videoweblog begonnen?”, vroeg iemand mij laatst.

Nou, het is niet direct een bewuste keuze, maar toevallig zijn muziek en DVD’s de dingen waar ik in mijn vrije tijd veel mee bezig ben, dus dat vindt dan zijn weerslag in dit blog. De tijd zal leren wat er hier nog meer opduikt. Mijn ervaring is dat, mits je maar lang genoeg doorgaat, een blog uiteindelijk zijn eigen vorm gaat dicteren.

Waan van de dag
Hoewel ik nog steeds een onverbeterlijke nieuwsjunk ben, heb ik -in tegenstelling tot in mijn oude blogs (check Limited Productions)- geen enkele behoefte meer om de waan van de dag te becommentariëren. Actualiteiten en meningen zijn inmiddels overal te vinden op internet en waar zou ik de pretentie vandaan halen om daar nog het mijne aan toe te voegen? Opinions are like assholes; everybody’s got one, nietwaar?

Dus ook geen scherp Q-commentaar op de huidige kredietcrisis, wat toch dé gebeurtenis van 2008 is? Nee, is al weer een blasé onderwerp en die crisis duurt nog wel even voort.

En hoe zit het met leuke, gekke nieuwsfeitjes, komen die ook niet meer voor in dit prachtblog? Nou vooruit, eentje dan, maar ik ga er geen gewoonte van maken.

Verminderde geldings- & meldingsdrang dus. Ja, vroeger was ik actueler. En leuker. Maar dat weet gelukkig niemand meer...

Gloomy business

Hij lag al een poosje in de wacht tussen mijn stapeltje nog te kijken DVD’s: ‘Control’, het filmdebuut van rockfotograaf Anton Corbijn over het korte leven van Ian Curtis, zanger/frontman van de legendarische doom wave band Joy Division.

Intensiteit
Hoewel de impact van hun twee studioalbums ‘Unknown Pleasures’ (1979) en ‘Closer’ (1980) nog steeds nagalmt in de hedendaagse rock (Interpol, Editors), beluister ik ze zelden vanwege te donker & te onheilspellend. ‘Zelfmoordmuziek’ noemde ik het altijd, maar dat zal ook gekleurd zijn doordat Curtis zich op 23-jarige leeftijd verhing.

Daarom lag ‘Control’ al tijden te verstoffen. Voor de intensiteit van Joy Division moet ik namelijk echt wel op het juiste tijdstip in the right mood zijn. Op een nevelige, kille herfstavond bijvoorbeeld.

Corbijn’s fotografische carrière nam een grote vlucht nadat hij in 1979 naar Engeland emigreerde en daar de (post)punk periode vastlegde met wat later iconische rockfoto’s zouden worden. Stijlvol en niet geheel onverwacht dus dat zijn filmische eerbetoon aan de band in strak gekaderde zwartwit beelden gegoten is.

Maalstroom
‘Control’ is een in het genre ongebruikelijke film die tegelijkertijd afstandelijk & betrokken is en geen knieval maakt voor de sex drugs & rock ’n roll clichés waardoor menige biopic gedragen wordt. Corbijn zoomt vooral in op de verscheurdheid en het geestelijk isolement van Curtis die ten ondergaat in een kortstondige, maar fatale maalstroom.

Een overmoedig gesloten jeugdhuwelijk, snel vaderschap, pillencocktails tegen epilepsie, plotselinge roem & pressie, een moordend tourschema, schuldgevoel over een stiekeme verhouding en een onvermogen tot zelfrelativering. En dat alles in het grauwe Manchester van 1980. Een mens zou van minder depressief worden…

Galmverlies
En de muziek? Die vond ik beter dan vroeger, want nu grotendeels ontdaan van die galm die producer Martin Hannett er destijds aan meende te moeten toevoegen. De Joy Division tracks worden zelfs volledig gespeeld door de acteurs zelf. Waarvoor chapeau.

Conclusie: op z’n minst is ‘Control’ een integer, ingehouden portret van een raadselachtig jong talent dat vroegtijdig tenonder ging. Op z’n best toont de film wat een compromisloze, baanbrekende muziek dat talent destijds met zijn band maakte.

Maar ga ik die muziek nu weer vaker beluisteren? Nee, gezien het jaargetijde beter maar iets ‘zonnigs’ draaien.

Gemak dient den Mensch

Sinds kort browsergewijs definitief aan het overstappen van Internet Explorer naar Mozilla Firefox. En dat is een aanrader die ik iedereen van harte kan aanbevelen.

Explorer is qua internet safety zo lek als een mandje en met het stukken veiliger Firefox kun je bovendien veel meer dingen die je digitale leven nóg aangenamer maken. Kleine browseruitbreidingen, zogeheten addons, kunnen het surfgenoegen zeer versimpelen. Ter illustratie twee inmiddels onmisbare addons: Foxmarks en Lastpass.

Terug naar één wachtwoord
Na installatie van Foxmarks is het mogelijk je Favorieten tussen meerdere pc’s te synchroniseren en automatisch synchroon te houden. Lastpass is zo mogelijk nog handiger: het versleutelt de op je computer ingevoerde wachtwoorden, versleutelt ze en zet ze op een beveiligde server die je met 1 master password kunt benaderen.

Door de combinatie van Foxmarks en Lastpass lopen nu mijn Favorieten en ingevoerde wachtwoorden op mijn werkcomputer en mijn thuispc’s volledig synchroon. Al mijn verschillende accounts openen nu overal automatisch zonder dat ik een lijstje moet raadplegen of -bij gebrek daaraan- steeds mijn hoofd moet breken over welke login naam/wachtwoordcombinatie ik ooit heb ingevoerd.

Het is even een klein beetje voorbereidend werk, maar die diepte-investering verdient zich qua tijd snel terug!

(Met dank aan blogcollega en Firefox onderzoekster Bea)

Herfstpoëzie (2)

Voor Gerard Reve

De dag doet mij de dampen aan,
maar 's avonds met de lampen aan
maakt Koning Alcohols bewind,
dat ik het niet zo erg meer vind.

(Jan Boerstoel uit 'Drinken doet een beetje zeer')

Nieuw: de Q-Jukebox

Recent ontdekt: de Deezer muzieksite. Soort LastFM en je kunt er natuurlijk weer van alles mee: profiel aanmaken, muziek delen, radiostations beluisteren, muzikaal verwante ‘vrienden’ uitnodigen en nog veel meer. Ga ik allemaal niet doen.

Deezer heeft een groot voordeel boven Last FM. Kun je bij de laatste slechts 30 seconden van een nummer beluisteren, bij Deezer zijn alle tracks volledig beluisterbaar. Ook mooi: de mogelijkheid om onbeperkt (?) eigen MP’s te uploaden, daarvan een playlistje te maken en die dan in een compact Flash playertje afspeelbaar in je blog te presenteren. En dat laatste zocht ik nou precies.

Daarom met ingang van heden in de rechterbalk met onregelmatige regelmaat presentaties van leuke muziekjes die frequent in Huize Q draaien.

Verzoeknummers worden welwillend in overweging genomen.